ik zit met mijn moslimchauffeur in een taxi met een Israelisch vlaggetje voor het raam
ik woon een ceremonie bij waar een christen in een ruk door een christelijk en moslimgebed uitspreekt voor het eten
ik slaap in een stadje waar de kerkklokken rustig wachten tot de minaretten klaar zijn
ik drink koffie met een hotelmanager die glimlacht om het vertek van USAID, ‘stop met ons te problematiseren’
ik slaap in een lodge waar ze in drie jaar tijd het regenwoud terug hebben weten te brengen
ik wacht op de bus die een uur te laat is, ‘pole pole, komt goed’
ik verneem bij een kop Africafe oploskoffie dat ons kabinet gevallen is op geruzie over asiel, migranten, die ander
–
Eerst luisteren naar die ander, niet bang zijn, misschien leren we daar meer van dan de ander vooraf te problematiseren; scheelt een hoop onnodig gevlucht, van de ander of voor onszelf.
–
ik geef m’n laatste 1000 shilling aan een naar Engeland gevluchte Egyptenaar met Indiase roots, die nu auto’s wast hier in Tanga
de bus naar Dar es Salaam is er…
